Psychiatria dzieci i młodzieży

Specjaliści:
Umów wizytę online
Wybierz preferowany sposób zapisu:

Psychiatra dziecięcy w Białymstoku - UNiMED

Poradnia psychiatrii dzieci i młodzieży w Centrum Medycznym UNiMED w Białymstoku obejmuje opieką pacjentów od 3. do 18. roku życia. Konsultacje prowadzi dr n. med. Agnieszka Tomorowicz, a wizyty odbywają się stacjonarnie lub w formie teleporady. Diagnostyka i leczenie są prowadzone we współpracy z rodzicami i w tempie dostosowanym do dziecka.

Trudności emocjonalne u dzieci są częstsze, niż się wydaje, i nie są niczyją winą - tak jak w każdej innej dziedzinie medycyny, im wcześniej rozpocznie się pomoc, tym lepsze są jej efekty.

Konsultacja psychiatryczna nie oznacza od razu leczenia farmakologicznego; to przede wszystkim rzetelna diagnoza i wspólny plan dalszych kroków. Wielu rodziców odkłada ją miesiącami w nadziei, że problem minie sam, a tymczasem objawy zdążają odbić się na wynikach w szkole i na relacjach z rówieśnikami.

Sama rozmowa ze specjalistą do niczego nie zobowiązuje i często kończy się ustaleniem, że wystarczą oddziaływania prowadzone poza gabinetem.

Kiedy warto skonsultować dziecko z psychiatrą?

Sygnałem do konsultacji są zmiany, które utrzymują się tygodniami i utrudniają dziecku codzienne życie - szkołę, relacje, sen. Warto umówić wizytę, gdy rodzic obserwuje:

  • przygnębienie, płaczliwość lub wycofanie z kontaktów utrzymujące się dłużej niż kilka tygodni,
  • lęk, który utrudnia wyjście do szkoły, zasypianie lub rozstanie z rodzicem,
  • wyraźne zmiany w jedzeniu lub śnie - odmawianie posiłków, objadanie się, bezsenność,
  • trudności z koncentracją, nadmierną ruchliwość i impulsywność wpływające na naukę,
  • tiki, natrętne myśli lub powtarzane rytuały,
  • wybuchy złości i zachowania agresywne, z którymi rodzina sobie nie radzi,
  • samookaleczenia lub wypowiedzi o braku sensu życia - w takiej sytuacji nie należy zwlekać z pomocą.

Sygnały ostrzegawcze, przy których warto zapisać dziecko na konsultację, omawia też poradnik kiedy zapisać dziecko do psychiatry dziecięcego. Rolę psychologa dziecięcego, także przy mniejszych trudnościach, omawia poradnik czy każde dziecko powinno odwiedzić psychologa.

Psychiatra dziecięcy rozmawia z nastolatką podczas konsultacji w poradniWygenerowane przez AI

Jakie problemy diagnozujemy i leczymy?

Zakres poradni obejmuje najczęstsze zaburzenia psychiczne wieku rozwojowego - od trudności rozwojowych po zaburzenia nastroju. Diagnozujemy i leczymy między innymi:

  • całościowe zaburzenia rozwoju, w tym spektrum autyzmu i zespół Aspergera,
  • zespół nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) oraz tiki,
  • zaburzenia nastroju - depresję, manię, chorobę afektywną dwubiegunową,
  • zaburzenia nerwicowe - lęki, fobie, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD),
  • zaburzenia odżywiania, takie jak anoreksja i bulimia,
  • zaburzenia zachowania oraz trudności szkolne i rozwoju mowy,
  • zaburzenia psychotyczne.

Depresja, lęk i ADHD - trzy najczęstsze powody wizyt

Te trzy rozpoznania odpowiadają za większość skierowań do psychiatry dziecięcego, a rodzicom najtrudniej odróżnić je od zwykłych trudności wieku dorastania. Warto spojrzeć na każde z nich z dwóch stron: w domu i w szkole.

Problem Szczegóły
Depresja nastolatka Co widać w domu: Drażliwość i wybuchy zamiast smutku, wycofanie do pokoju, odwrócony rytm snu, porzucone pasje
Co widać w szkole: Nagły spadek ocen, wagary, rezygnacja z zajęć dodatkowych
Z czym bywa mylony: „Trudnym wiekiem”, lenistwem, buntem
Zaburzenia lękowe Co widać w domu: Odmowa wyjścia z domu, poranne bóle brzucha i głowy, kłopot z zasypianiem samemu, ciągłe dopytywanie
Co widać w szkole: Unikanie odpowiedzi przy tablicy, narastające nieobecności, milczenie na forum klasy
Z czym bywa mylony: Nieśmiałością, symulowaniem, rozpieszczeniem
ADHD Co widać w domu: Chaos i porzucone w połowie zadania, gubienie rzeczy, impulsywne reakcje
Co widać w szkole: Wiercenie się, przerywanie innym, błędy z nieuwagi mimo znajomości materiału
Z czym bywa mylony: Złym wychowaniem, brakiem motywacji, niższymi zdolnościami

Objawy potrafią się nakładać: nieleczone zaburzenia lękowe u nastolatka bywają wstępem do depresji, a dziecko z ADHD często przeżywa wtórny lęk przed kolejną porażką.

Dlatego rozpoznania nie stawia się na podstawie kwestionariusza z internetu ani jednej rozmowy, tylko po obserwacji obrazu w czasie i zebraniu informacji z domu oraz ze szkoły.

Pomocne bywają opinie wychowawcy i pedagoga, a przy młodszych dzieciach także relacja z przedszkola - to właśnie w grupie rówieśniczej wiele trudności widać najwyraźniej. Zdarza się też odwrotnie: dziecko funkcjonuje poprawnie w szkole, a całe napięcie rozładowuje dopiero w domu.

Myśli samobójcze i samookaleczenia - gdzie szukać pomocy natychmiast

To jedyna grupa objawów, przy której nie umawia się wizyty na wolny termin.

Zaniepokoić powinny: mówienie o braku sensu życia, rozdawanie ważnych rzeczy, żegnanie się, nagły spokój po okresie głębokiego kryzysu, świeże rany lub blizny na przedramionach, a także zakrywanie ciała długim rękawem w upalne dni. Osobnym sygnałem są wyszukiwania w telefonie dotyczące sposobów odebrania sobie życia.

Żaden z tych objawów nie jest „szukaniem uwagi” - samookaleczenia bywają dla nastolatka sposobem rozładowania napięcia, którego nie umie jeszcze nazwać, i wymagają oceny nawet wtedy, gdy rany są powierzchowne.

Gdy pojawią się te sygnały, warto zapytać dziecko wprost, czy myśli o odebraniu sobie życia - rozmowa o tym nie podsuwa takich myśli, za to otwiera drogę do pomocy.

Dziecka nie powinno się wtedy zostawiać samego. Trzeba zabezpieczyć leki i ostre przedmioty oraz nie obiecywać mu, że rozmowa zostanie tajemnicą. Przy bezpośrednim zagrożeniu życia należy dzwonić pod 112 lub jechać na izbę przyjęć szpitala z oddziałem psychiatrycznym dla dzieci.

Całodobowe, bezpłatne wsparcie telefoniczne dla dzieci i młodzieży zapewniają 116 111 oraz 800 12 12 12.

Pierwsza wizyta

Ważna zasada organizacyjna: na pierwszą wizytę zgłasza się sam rodzic - dziecko do 6. roku życia może być obecne razem z rodzicem. Taki początek pozwala spokojnie omówić trudności bez skrępowania dziecka. Dalsze kroki wyglądają następująco:

  1. Pierwsza wizyta diagnostyczna (do 25 minut, stacjonarnie lub jako teleporada) - rozmowa o objawach, historii rozwoju i sytuacji rodzinnej, wywiad.
  2. Druga wizyta diagnostyczna (do 55 minut) - pogłębiona ocena i obserwacja.
  3. Omówienie rozpoznania oraz planu pomocy - psychoterapia, oddziaływania środowiskowe, a gdy to potrzebne, farmakoterapia.
  4. Wizyty kontrolne, podczas których oceniane są postępy i modyfikowane zalecenia.
  5. W razie potrzeby - zaświadczenia i skierowania, wystawiane po osobistym zbadaniu pacjenta.

Ile kosztuje wizyta u psychiatry dziecięcego?

Ceny wizyt są stałe i znane z góry.

Rodzaj wizyty Szczegóły
Pierwsza wizyta diagnostyczna (stacjonarnie lub teleporada) Czas trwania: do 25 min
Cena: 300 zł
Druga wizyta diagnostyczna Czas trwania: do 55 min
Cena: 400 zł
Wizyta kontrolna (przed upływem 6 miesięcy) Czas trwania: -
Cena: 300 zł
Wizyta kontrolna (po upływie 6 miesięcy) Czas trwania: -
Cena: 360 zł
Zaświadczenie lekarskie podstawowe poza terminem wizyty Czas trwania: -
Cena: 150 zł

Wszystkie wizyty obowiązuje przedpłata najpóźniej tydzień przed terminem - jej brak oznacza anulowanie wizyty, a przy nieobecności pacjenta przedpłata nie podlega zwrotowi.

Wizytę (także teleporadę) można bezpłatnie odwołać lub przenieść najpóźniej 48 godzin przed terminem. Pacjentów wracających po ponad półrocznej przerwie obowiązuje przedpłata przelewem, a zaświadczenia wystawiane podczas wizyty są w jej cenie.

Rozmowa psychiatry dziecięcego z rodzicem podczas pierwszej wizyty diagnostycznejWygenerowane przez AI

Recepty i zaświadczenia - zasady

Leki psychotropowe, zaświadczenia do poradni psychologiczno-pedagogicznej, dokumenty dla komisji orzekania o niepełnosprawności oraz skierowania do szpitala psychiatrycznego wystawiane są wyłącznie po osobistym zbadaniu pacjenta. Takie są zasady poradni.

Recepty poza wizytą wystawiane są jedynie stałym pacjentom w sytuacjach wyjątkowych - gdy od ostatniej wizyty nie minęło więcej niż 4 miesiące, a wcześniejszy termin nie jest dostępny. Dzięki tym zasadom leczenie pozostaje bezpieczne i prowadzone pod realną kontrolą lekarza.

Leki stosowane w psychiatrii wieku rozwojowego wymagają okresowej oceny skuteczności i tolerancji, a przy części z nich także kontroli wzrastania, masy ciała lub badań laboratoryjnych. Przedłużanie ich w nieskończoność bez zbadania dziecka byłoby prowadzeniem terapii po omacku, dlatego terminy kontroli ustalamy z góry.

Psychiatra dziecięcy Białystok - zapis dziecka na konsultację

W UNiMED przy ul. Towarowej 3 w Białymstoku opieka psychiatryczna prowadzona jest dyskretnie i bez oceniania, a w razie potrzeby można ją połączyć ze wsparciem psychologa dziecięcego w tej samej placówce.

To duże ułatwienie, gdy diagnoza wymaga współpracy kilku specjalistów - nie trzeba powtarzać całej historii od początku w kolejnym miejscu ani samodzielnie przenosić dokumentacji między placówkami.

Przy trudnościach szkolnych przydaje się także zaświadczenie lekarskie dla poradni psychologiczno-pedagogicznej, wystawiane po osobistym zbadaniu dziecka. Na jego podstawie poradnia może wydać opinię, która pomaga szkole dostosować wymagania.

Jeśli zachowanie lub emocje dziecka budzą niepokój od tygodni, nie warto czekać, aż problem urośnie. Pierwszym krokiem jest spokojna rozmowa rodzica z lekarzem - bez dziecka i bez zobowiązań, co wielu rodzicom ułatwia decyzję.

W psychiatrii wieku rozwojowego czas ma znaczenie, bo objawy odbijają się na nauce i relacjach szybciej niż u dorosłych, a im dłużej trwają, tym mocniej zmieniają obraz siebie u nastolatka. Wizytę można umówić online lub telefonicznie. Zapraszamy do UNiMED.

Pytania rodziców przed wizytą u psychiatry dziecięcego

Od jakiego wieku psychiatra przyjmuje dzieci?

Poradnia obejmuje opieką dzieci i młodzież od 3. do 18. roku życia. U najmłodszych powodem zgłoszenia bywają opóźnienia rozwojowe i trudności z regulacją emocji, u nastolatków: obniżony nastrój, lęk i narastające problemy szkolne.

Czy na pierwszą wizytę przychodzę z dzieckiem?

Nie, na pierwszą wizytę zgłasza się sam rodzic; wyjątkiem są dzieci do 6. roku życia. Taki układ pozwala opisać trudne sytuacje bez skrępowania dziecka. Nastolatkowi warto jednak powiedzieć wprost, że rodzic idzie porozmawiać o tym, jak mu pomóc.

Czy psychiatra od razu przepisze dziecku leki?

Nie, podstawą jest diagnoza, a plan pomocy często zaczyna się od psychoterapii i zmian w otoczeniu dziecka. Leki psychotropowe wystawiane są wyłącznie po osobistym zbadaniu pacjenta. Farmakoterapię rozważa się, gdy objawy uniemożliwiają naukę, sen albo funkcjonowanie w domu.

Czy mogę odwołać umówioną wizytę?

Tak, bezpłatnie najpóźniej 48 godzin przed terminem. Dotyczy to również teleporad. Po tym czasie przedpłata nie podlega zwrotowi, a samą przedpłatę wnosi się najpóźniej tydzień przed wizytą.

Czym różni się psychiatra dziecięcy od psychologa?

Psychiatra jest lekarzem: stawia diagnozę medyczną, może włączyć leczenie farmakologiczne i wystawić zaświadczenia. Psycholog prowadzi diagnostykę psychologiczną i terapię, ale nie wypisuje recept. Nie trzeba wybierać na starcie, kierunek wskaże pierwsza konsultacja.

keyboard_arrow_up